Articles / Reviews

Adrian Borland - Alexandria review (Joepie 15-10-1989)

date: Oct 15, 1989


 

Adrian Borland & The Citizens - Alexandria 
(PIAS) 

Is er nog leven na de postpunk-cultband The Sound ? Een volmondig ja, althans wat gitarist/zanger/songschrijver Adrian Borland betreft. The Sound leed aan bloedarmoede. De bron waaruit de groep putte, leek uitgedroogd. Om verder te evolueren, moest Borland dit zinkend schip verlaten. Ik heb The Sound altijd een verdienstelijk groepje gevonden, maar wat Adrian op zijn solodebuut, samen met enkele uitmuntende gastmuzikanten, laat horen, slaat alles. Deze voormalige 'angry young' man is hoorbaar ouder geworden. Als komponist is hij helemaal opengebloeid. Deze elpee is van de eerste tot de laatste noot ronduit schitterend.

Het begint met de frisse, akoestische popsingle 'Light the Sky' en kent onmiddellijk daarna al twee ultieme hoogtepunten: 'Rogue Beauty, een verkillend mooie melodie, en het jazzy 'Beneath the Big Wheel', waarin zoals over de hele plaat strijkers, saxofoon en elektrische gitaar op subtiele wijze nuances aanbrengen. Eén van de voornaamste gasten is Anthony Thistlewaite, de saxofonist van The Waterboys. Ietwat naar die groep neigend zijn dan ook Crystalline' en 'Community Call', al blijft Adrians aparte stem een groot handelsmerk. Het dreigende van The Sound hebben 'Ethereal' en 'She's My Heroïne', een song met verschillende lagen. Qua thematiek is er niet veel veranderd. De boodschap blijft positief en hoopvol, op het naïeve af. Voorbeelden zijn 'The Other Side of the World' en 'Deep Deep Blue'. 'Alexandria' toont, méér dan het verzamelde Sound-werk, Adrians veelzijdigheid. 

Peter / Joepie 15-10-1989



<< previous page