Articles / Reviews

Adrian Borland - Harmony & Destruction review (OOR 30-05-2002)

date: May 30, 2002


 


ADRIAN BORLAND - Harmony & Destruction (The Unfinished Journey)

Onbevangen luisteren naar 'Harmony & Destruction' van Adrian Borland is onmogelijk. Het album, na het akoestische 'Last Days Of The Rain Machine' de tweede postume plaat van Borland, bevat immers de laatste muziek die de Brit maakte voordat hij zich op 26 april 1999 in Londen voor een trein gooide. Exit een begenadigd muzikant, die als leider van The Sound en als soloartiest nooit het grote publiek bereikte. 'Harmony & Destruction' (subtitel: The Unfinished Journey) is na de dood van Borland afgemaakt in de geest van de muzikant en met wat vocale noodgrepen. Het popalbum legt de deplorabele geestesgesteldheid van Borland bloot en biedt onder meer echo's van The Bunnymen en U2. Het legt het in klasse af tegen de klassieke Sound-albums Jeopardy en From The Lion's Mouth maar kent een aantal nummers dat aantoont dat er met Borland een vakman op het gebied van Britse Indiepop is heengegaan. Beste voorbeelden zijn het lichtvoetige 'Summer Wheels', het inktzwarte, ingetogen 'Heart Goes Down Like The Sun' en het dynamische 'Living On The Edge of God'. Sluiten we af met een flard tekst van 'Solar':- And every year l end this hibernation - Take the usual trains to new destinations - To be born again, dragged towards the light. slaap zacht, Adrian.

RENE MEGENS - OOR 30-05-2002



<< previous page