Articles / Reviews

Adrian Borland - Mijn energie is niet meer agressie (De Stem 14-5-1992)

date: May 14, 1992


 

ADRIAN BORLAND, EX-THE SOUND, VANAVOND IN BREDA 

"MIJN ENERGIE IS NIET MEER AGRESSIE" 

Adrian Borland, voorman van de voormalige Britse new wave band The Sound, is terug op het podium, vrijdagavond in Para in Breda. Weliswaar zonder deze roemruchte cult-band, maar met zijn nieuwe begeleidingsgroep The Citizens, oftewel het Nederlandse Sjako!
 

Adrian Borland heeft altijd de naam gehad een lastig ventje te zijn. Perfectionistisch en gedreven door zijn muziek, kon hij zich enorm kwaad maken als er tijdens een optreden van The Sound iets mis ging. Dan moest iedereen in zijn buurt het ontgelden en werden microfoon-standaards en monitors omver geschopt. De muziek die Borland voor The Sound schreef ademde die zelfde gedrevenheid en woede uit. Bij nummers als 'Missiles' of 'Fire' ging de voorman-gitarist za in zijn muziek op, dat je dacht: zo meteen gaat 'ie slaan. Ik ben dan ook verbaasd als ik hem anno 1992 begroet en een wat week handje voel. Absoluut niet de ruwe bolster die ik verwacht had. Borland praat heel rustig en maakt een ontspannen indruk. "Je hebt nu eenmaal meer adrenaline als je jonger bent," glimlacht hij. "In de dagen van The Sound was ik continu opgewonden, erg agressief. Nu niet meer. Ik heb nog wel energie, maar geen agressieve energie meer." 

Frustratie 
In 1987 was The Sound uit elkaar gevallen nadat de irritaties en meningsverschillen binnen de band hun hoogtepunt hadden bereikt. De groep leek zich niet te kunnen ontworstelen aan het clubcircuit en ook al strekte dat circuit zich uit over de hele wereld, de Sound-leden, werden er moedeloos van. Als je in een band zit, wil je vooruit met je muziek en je publiek. Maar wij kwamen nooit boven een bepaald niveau uit. Dat is frustrerend. De concerten zelf waren niet vervelend, maar wel de gedachte dat je niet verder kunt," vertelt Borland. "Ik raakte depressief, de bassist en toetsenman gingen drugs gebruiken en de drummer was het daar weer allemaal niet mee eens. Dus ging hij weg. Wij dachten nog even het met een nieuwe drummer te kunnen, maar dat was toch niet helemaal het idee van The Sound. We hadden te lang in dezelfde formatie gewerkt. Na zeven jaar The Sound hadden we zoiets van: nu is het genoeg." 

Projecten 
Borland stortte zich op allerlei kleinere en grotere projecten. Hij speelde wat met vrienden in feestbands zoals 'The Honolulu Mountain Daffodils', produceerde andere groepen (Into Paradise, Felt), en deed tussendoor ook nog iets samen met Dead Kennedys voorman Jello Biafra. Kort daarna pakte hij zijn koffers en vestigde zich in Amsterdam. Daar trof Rob Acda; manager van de Nederlandse band Sjako! en zelf een oude Sound fan, hem aan op een klein podium terwijl hij met een gitaar oude Sound nummers stond te zingen. Acda, wellicht verbijsterd over wat er van zijn voormalige idool terecht was gekomen, vroeg Borland wat hij daar in hemelsnaam alleen op dat podium stond te doen. "Ik deed wat akoestische optredens," zegt Borland nu bijna verontschuldigend. "500 gulden per optreden, je kent dat wel. Het hield de problemen buiten de deur. Als je zoiets als The Sound hebt gedaan, moet je je afvragen wat je daarna gaat doen. En dan ligt er niet meteen een pasklaar antwoord. Mensen realiseren zich dat niet als ze een band uit de bol zien gaan op een podium. Maar voor die band is er ook een volgende dag. Een volgende morgen, wanneer er niets meer over is van het feest. "Bij The Sound stak ik te veel energie in de band. Het was te intens. Die intensiviteit deed het goed op het podium en op plaat, maar het was tegelijkertijd ongecontroleerde energie. Ik draaide door, ik was gek. Vraag het maar eens aan mensen die me nog uit die tijd kennen." Hij lacht gemeen grinnikend bij de. herinnering. "We waren een wilde band die geen enkele beperking duldde. Een echte rock & roll band." Acda bracht Borland in contact met de leden van Sjako! en beide partijen besloten een demo op te nemen. Aangezien het meteen goed klikte tussen de gitarist en de band, werd besloten om door te gaan. "Alexandria" was het eerste wapenfeit van Adrian Borland & The Citizens, zoals de nieuwe formatie zich noemde, en eerder dit jaar verscheen de opvolger 'Brittle Heaven'. Naast Sjako! Leden Wouter Planteydt (gitaar), Jaap Vrenegoor (drums), en Thijs Vermeulen (bas), bestaan The Citizens nog uit de toetsenman Victor Heeremans en geluidendokter Anto Thistlewaithe (ex-Waterboys). Die laatste is er op de huidige toemee van Borland door Nederland en België niet bij. Waar op de plaat de muziek een bonte mengeling is van instrumenten en geluiden, staat op het podium immers weer een rockende gitaarband. 

Simpel 
Adrian Borland: "We hebben live twee gitaristen en dat is er een meer dan bij The Sound. Ik wilde weer dié simpele vorm van energie die The Sound had. Met 'Alexandria' heb ik bewust muziek gemaakt die niets met The Sound te maken had. Om er komaf mee te maken, snap je? Meer akoestische instrumenten en blazers. "Maar nu kan ik weer ontspannen teruggrijpen naar sommige dingen uit het verleden. Met 'Alexandria' was het zoiets als je huis schoonmaken. En toen dat gebeurd was, had ik toch weer een bank nodig, of een televisie. Sommige oude ideeën komen terug als je ontspannen bent. "Voor de jongens van Sjako! is het een leuke afwisseling om mijn muziek te spelen. In het begin hadden ze wel problemen met de overgang van The Citizens naar Sjako! en weer terug, omdat de verschillen te groot waren. Maar ze kunnen er nu mee overweg." Toch verloopt de comeback van Adrian Borland nog wat moeizaam, hetgeen alles te maken heeft met de beperkte promotie van zijn werk door de platenmaatschappij. Borland: "De popwereld is MTV georiënteerd tegenwoordig, en ik heb gewoon geen zin om een videoclip te maken. geloof ook niet dat visueel onze sterkste kant is; dat is muziek. Maar je hoeft natuur ook niet per se een recht toe rechtaan clip te maken met meisjes die overal in het rond liggen. Ik hou meer van de clip die R.E.M, gemaakt heeft. dure clips wel, maar dat is een grote band nu." 

Ideeën 
"Kijk, het is leuk om goede ideeën te hebben, maar ideeën doen geen platen verkopen. Ideeën maken ook geen video clips. Geld maakt videoclips. onze muziek is niet echt geschikt voor radio; het is geen populaire FM-rock." Zelf weigert Borland elke concessie om zijn muziek op de radio te krijgen. Dat was al zo tijde van The Sound. Dat er feite sinds die tijd ook niet veel meer veranderd is, blijkt wel uit het feit dat Borland nog enkele oude Sound nummers speelt. 

Kwaad 
Zo verbaasd als ik was bij onze kennismaking, zo verbaasd, ben ik even later als ik Adrian Borland op het podium zie... 'ouder en bedaarder' geworden muzikant, blijkt toch nog steeds die gedreven perfectionist te zijn die zijn publiek waar voor zijn geld wil geven. Kwaad op de geluidsman als die de geluidsinstallatie laat gillen, boos op zichzelf als hij een nummer in een verkeerde toonaard inzet. 

(Gerard van den Broek - De Stem 14-5-1992) 

Adrian Borland, 15 mei in Para in Breda. 
Aanvang: 21.00 uur; entree ƒ 10 (voorverkoop)' 12,50 
(aan de kassa),

<< previous page