Articles / Reviews

Adrian Borland & The Citizens Live in de Melkweg (Helderse Courant 18-5-1992)

date: May 18, 1992

Adrian Borland (The Sound) nog even ijl en ambachtelijk 

Concert: Adrian Borland & The Citizens, 
Gehoord op 16/04/1992 in De Melkweg - Amsterdam 
Adrian Borland (zang, gitaar) 
Victor Heeremans (toetsen, zang) 
Wouter Planteydt (gitaar, zang) 
Thijs Vermeulen (bas) 
Jaap Vrenegoor (drums). 

Verder nog in Noord-Scharwoude (De Koog, 18/04), Zaandam (Drieluik, 24/04) en Haarlem (Patronaat, 25/04). 

Zanger/gitarist Adrian Borland was in het begin van de jaren tachtig met zijn groep The Sound een van de toppers van de Britse new wave-stroming. Met de tweede elpee From The Lions Mouth (1981) vestigde de groep zich tussen acts als U2 en The Cure. U2 groeide snel uit tot internationale bestseller, Borland en The Sound bleken met genoemde elpee hun hoogtepunt te hebben gehad. Toch kon Borland in Nederland een potje blijven breken. 

Ruim twee jaar geleden bracht hij zijn eerste solo-elpee uit (Alexandria) en sindsdien is hij regelmatig op pad met als vaste begeleiders het Amsterdams/ Haarlemse Sjako!, het ongemeen soepele en bijzonder getalenteerde rocktrio Wouter Planteydt (gitaar), Thijs Vermeulen (bas) en Jaap Vrenegoor (drums). Die vormen op de huidige tournee van Borland, samen met toetsenist Victor Heeremans, de begeleidingsband The Citizens, en zijn ook het muzikale raamwerk op de onlangs verschenen cd Brittle Heaven. Geen opzienbarend album, maar Borland laat wel horen dat hij nog altijd in staat is om ambachtelijke popsongs te schrijven. Liedjes met een kop en een staart, pakkende melodieën en een soms ijle sfeer die weer doen denken aan The Sound. Dat Borland nog een emotionele binding heeft met het materiaal uit vroegere tijden, werd ook duidelijk tijdens het concert in de Amsterdamse Melkweg. Het openingsnummer van de tweede Sound elpee, Winning, speelde de Brit zonder band en mét een enorme overtuiging. ' Borland mag zich bovendien gelukkig prijzen dat hij op tournee kan met een uitgebreide Sjako!-trein. Stuk voor stuk meesters op hun instrumenten, maar ook mannen die het begeleiden tot een kunst verheffen. Planteydt had met iets meer solistische ruimte het concert tot een absoluut hoogtepunt kunnen brengen, maar het is aan de andere kant ook tekenend dat de betrekkelijk sobere nummers ondanks technische hoogstandjes toch ruim twee uur wisten te boeien. 

TON DE LANGE (Helderse Courant 18-5-1992)

<< previous page