Articles / Reviews

Second Layer - World Of Rubber review (Dark Entries)

date: Apr 16, 2009


 

SECOND LAYER - World Of Rubber (2009 reissue)

Oorspronkelijk in 1981 uitgebracht als een The Sound (deze naam zegt u allicht iets meer) akkefietje en nu via Cherry Red opnieuw in de betere en alternatieve cd-bakken. U hoort wijlen sound vocalist en bezieler Adrian Borland en The Sound bassist Graham Green in een experimentele bui. Het verhaal gaat dat er na de opnames van het The Sound album “Jeopardy” nog wat uren studiotijd over waren en Adrian Borland en Graham Green besloten hun ijver de vrije loop te laten.

Second Layer presteerde in de vroeg jaren ’80 twee singels (Tortch Records) en evenveel albums. Deze “World Of Rubber”, welke dus reeds in 1981bij Cherry Red Records verscheen en “Second Layer”, eigenlijk niet veel meer dan een bundeling van de eerste twee singels waarvan “Courts Or Wars” het tot op de cult compilatie “Return Of The Banshee” (uit de Banshee reeks) schopte. Meteen is deze Second Layer ietwat gesitueerd. Toegegeven, ik had er tot ik deze heruitgave ontdekte nooit van gehoord, en de track op “Return Of The Banshee” geheel onbewust uit m’n geheugen gewist, sytem error. De harde schijf is aan vervanging toe en in mijn geboortejaar werd de capaciteit nog uitgedrukt in megabytes in plaats van giga – of terabyte. Maar we wijken af.

Met deze “World Of Rubber” krijgen we een typerend vroeg jaren ’80 product dat je als een soortement cold wave of premature electro rock zou kunnen omschrijven met een voor die tijd experimentele inslag. Suicide is in die zin geen kwade vergelijking al zorgt Adrian Borland ongevraagd ook wel ergens voor een lichte The Sound referentie(in “Zero” of het geëngageerde “Definitions of Honour” bijvoorbeeld). “Fixation” wist het tot cult hitje te schoppen en kent een mooie donkere baslijn. Andere nummers zijn eerder minimaal, uitgekleed zeg maar, een vooral donker en ook wel een beetje gedateerd. Eerlijk is eerlijk. “Black Flowers”, het sluitstuk van de originele uitgave is hierop een uitzondering, klinkt traag, intiem en staat bol van die typerende vroeg jaren ’80 sfeer. Deze heruitgave, aangevuld met de bonustrack “Skylon” (u hoort vrouwelijke vocalen) zal zeker een horde die-hard Borland fans (onder de review vindt u een link naar de postume Borland site) kunnen plezieren.

© 2009 Kurt Ingels | Dark Entries



<< previous page