Articles / Reviews

The Sound - In de verhevigde opmars van trends (Vinyl mei 1981)

date: May 12, 1981


 

IN DE VERHEVIGDE OPMARS VAN TRENDS STROMINGEN, MODES EN DUS HOKJES MOET JE THE SOUND HAAST WEL MET GEMENGDE GEVOELENS ONTVANGEN. HUN PLAATWERK HERBERGT ZOWEL DE FELHEID VAN DE PUNK ALS DE INGETOGENHEID VAN DE INDUSTRIEMUZIEK, ALS OOK DE DIRECTE HERKENBAARHEID VAN TIJDLOZE POPMUZIEK, DIT ALLES GESAUSD MET EEN NIMMER AFLATENDE PHYSICAL SWING. JE BENT DAAROM GEMAKKELIJK GENElGD TE VERONDERSTELLEN, HIER MET EEN STEL HANDIGE JONGENS TE DOEN TE HEBBEN UIT VERSCHILLENDE STROMINGEN DE ESSENTIE WEGPLUKKEN OM DIT VERVOLGENS TE MIXEN TOT EEN SOUND DIE WEL ZEER UITEENLOPENDE SOORTEN MUZIEKFANS AANSPREEKT. HEDENDAAGSER KAN HAAST NIET. 

Uitgekiend? Verbroedering? Commercieel? Of misschien gewoon toeval, wat toch doorgaans niet meer is dan een gunstige uitzondering op een samenloop van omstandigheden... 'We're an atmospheric-dance-rock-pop-group' luidt de samenvatting van bassist Graham Greene. Bij de eerste aanblik van dit gezelschap uit Londen, broedplaats van escapistische trends, kunnen we alvast met zekerheid een hokje schrappen: mode. Behalve de normale dosis menselijke ijdelheid is er hoegenaamd geen sprake van uiterlijke opsmuk. En over hokjes in het algemeen zal de wat mollige Adrian Borland (zanger/gitarist) later zeggen: 'Je kunt best een bepaalde trend volgen en toch een individu blijven'. 

Kleur 
The Sound is in 1979 opgericht door Adrian en Graham, nadat hun vorige band The Outsiders ter ziele was gegaan. In de persoon van Michael Dudley als drummer was de eerste versie van The Sound compleet, wat resulteerde in de EP Physical World/Unwritten Law/Cold Beat' op Torch Records, het label dat voor deze gelegenheid werd opgericht door manager Steve Budd. Het trio vond het geluid echter wat al te mager en trok toetseniste Bi Marshall aan, die echter sinds twee maanden het veld heeft geruimd voor Max Mayers. The Sound ontpopt zich sympathiek, Max en Mike als bedachtzame toehoorders, Adrian als een enthousiaste praatgraag en de levendige Graham zorgt voor de kanttekeningen. Adrian: 'Bi was er niet met hart en ziel bij betrokken, ze speelde gewoon wat ze moest spelen. Zelf voelde ze dat ook wel als een drempel, maar wij hebben haar uiteindelijk gevraagd om maar weg te gaan. Dat was voor haar ook wel een opluchting. Bi had een gedegen opleiding als pianiste en wij kunnen geen van allen ook maar een noot muziek lezen '. 'Als je zo geschoold bent kun je eigenlijk heel moeilijk spontaan rockmuziek maken', voegt Graham toe. 

Toen niet gedacht om toch maar weer als trio door te gaan? 

'Oh nee, toetsen voegen iets toe, een intensiteit, een emotie. En Max probeert veel meer uit, is meer experimenteel bezig dan Bi'. Graham weer: 'Zonder toetsen heb je geen kleur'. Na de EP op Torch stoot de groep een deal met Korova Records, bij wie eerst de single 'Heyday' en daarna hun debuut-elpee 'Jeopardy' werd opgenomen. Maar Korova behartigt hun zaken niet zoals ze zelf graag zouden zien. 'Ze doen eigenlijk niet veel voor ons in Engeland en het enige waarop ze zitten te wachten is een hitsingle. Nou, wij niet. Geld is natuurlijk handig geeft The Sound toe, maar daardoor kun je je niet laten afleiden. 'Als band zit je in een stadium van ontwikkeling, je moet open blijven staan voor vernieuwingen. Het heeft geen zin om weer hetzelfde te gaan doen als 'Jeopardy', we willen wat meer gaan experimenteren'. De nieuwe nummers die live werden gespeeld zijn echter nog wel op dezelfde leest geschoeid. . . Adrian en Graham hebben evenwel onder de naam Second Layer op het label Cherry Red Records 'World of Rubber' opgenomen. Een elpee, die inderdaad kan worden gezien als een experiment, of zo men wil als een ontwikkeling. Het herkenbare stem- en gitaargeluid van Adrian geeft World of Rubber dan wel een Sound-effect (hoewel de hoes-info het duo totaal onvermeld laat) maar de muziek gaat door de langgerekte thema's, opgevuld met synthetische effecten, in een andere richting. Echter zonder die nog definitief te hebben gevonden. Een second layer dus. 'We willen ons niet haasten met een tweede elpee, inspiratie kun je niet dwingen' zegt Adrian over verdere Sound plannen. 

Rebellie 
De lekkere eigentijdse muziek van The Sound, compleet met het meezingeffect van de pure popsong, mag dan bedenkingen oproepen, de directheid en soms simpele schoonheid van Adrian's teksten zijn in staat de laatste barricades van twijfel te slechten. Adrian: 'ik kan niet iets schrijven zonder betekenis. lk zeg, hoe ik dingen ervaar'. The Sound wil in elk geval geen slogan- of doomband zijn. Graham: 'Net als PIL, dat stinkt enorm. Lydon denkt, dat-ie beter is dan iedereen anders. Dat soort mythe, dat willen wij niet. 

Jeopardy betekent gevaar 
Ja, gevaar dat jongeren overal bedreigt. Alles is erg grijs op het ogenblik en de elpee is een reflectie daarvan. Mensen, die de touwtjes in handen hebben, politici, die eigenlijk allemaal hetzelfde denken en doen. Rockmuziek is altijd een rebellie geweest tegen de maatschappij, en nog steeds, maar nu zie je toch een verandering. Muzikanten worden zich ook steeds meer bewust van wat er werkelijk aan de hand is, en hoe de maatschappij draait. lk denk, dat rockmuziek van nu een serieuzere bedreiging gaat worden voor die maatschappij door de manier waarop er nu op wordt gereageerd. Kijk, in de sixties gebeurde dat ook wel, maar het was allemaal zo naïef. Wel leuk hoor, daar niet van'. Graham: 'And the seventies were borin' and the eighties. . . ha. Adrian laat zich niet storen. 'Het klinkt allemaal nogal zwaar misschien, maar we zijn beslist niet depressief of zo. lk kan zo over de grond rollen, als ik daar zin in heb', probeert hij wat te relativeren. Maar meteen daarop: Intensiteit is belangrijk, dat willen we overbrengen'. Graham: 'The Sound gaat de dingen niet uit de weg, maar gaat de confrontatie aan. Ik zal me zelf nooit bij regels of wetten neerleggen, nooit, wat weer aanleiding vormt voor een dispuut met Adrian. 

Missiles 
Op de vraag wat hun favoriete nummer is, zegt Graham zonder nadenken 'Can't escape myself. Als op afspraak Adrian en Max in koor 'Unwritten Law'. Mike moet lang nadenken om tenslotte toch maar voor 'Heartland' te kiezen. Mag de interviewer ook even? ' Hour of need'. Tijdens het optreden in de Effenaar staat het geluid afgesteld als een muur, terwijl de nummers wel enige nuancering rechtvaardigen. Maar dit staat de communicatie met het publiek, waar The Sound zegt hard voor te werken, niet in de weg. Meegezongen wordt er toch wel. De communicatie is echter niet altijd een dialoog met het publiek, maar richt zich soms rechtstreeks tot de veroorzakers van het gevaar. 'Who the hell makes those missiles, when you know what they can do. Who the hell makes those . . .'Ook een invloedrijke acteur zou eens naar zulke concerten moeten gaan. Van alle gemengde gevoelens is in elk geval een overeind gebleven: opluchting. 

(Vinyl mei 1981)

<< previous page