Articles / Reviews

The Sound - Interview met Adrian Borland (Het Volk 23-05-1987)

date: May 23, 1987


 

Adrian Borland (The Sound): "Er is geen sociale bewogenheid meer" 

The Sound, ze zijn blijkbaar niet kapot te krijgen. Hun debuut was weliswaar veelbelovend, maar daarna begon een lange loopbaan van tegen de bierkaai vechten. Veel artistieke ups & downs ook. Na de LP "Heads and Hearts" ('85) leek hun lot definitief bezegeld: hun toenmalige platenfirma ging over de kop en geen enkele andere bleek nog op de groep van Adrian Borland te zitten wachten. Tot ze een gewillig oor vonden in het Brussels huis PIAS, dat zopas de nieuwe LP "Thunder Up" liet verschijnen. Een wat ongelijk werkstuk, waaruit blijkt dat het viertal na al die jaren nog steeds duidelijk opereert binnen de driehoek Bunnymen/U2/Comsat Angels. Morgen, zondag, treedt The Sound op in La Gaité te Brussel. We spraken met voorman Borland in een kleine kroeg. Op de achtergrond speelt het Italiaans echtpaar dat de zaak runt, scênes na uit Fellini's "Amarcord". 


Hoe zijn jullie bij een Belgische firma beland? 

Borland: "In Engeland hoefden we de grote firma's niet af te lopen. Als je geen eenheidsworst produceert, is dat verloren moeite. We zijn met de kant en klare opnamen van 'Thunder Up' naar een aantal kleine onafhankelijken gestapt, en van het Belgische PIAS kreeg ik de meest enthousiaste respons. Ik ken ze bovendien, omdat ik voor hen producties deed van Dole en Steve Lake. Omdat het merendeel van ons publiek op het Europees vasteland zit was het interessant voor ons om hier een basis te hebben. De LP is naar moderne maatstaven erg goedkoop en snel gemaakt. We nemen de basis gewoon live op, en mixen het zaakje in enkele uren. Dat maandenlang in de studio zitten, ik vind dat je reinste waanzin. Dat heeft niets meer met muziek te maken. We zijn overigens erg blij met de nieuwe LP." 

Is de LP-titel misschien een letterlijke vertaling uit het Nederlands? 

Borland: ,,Inderdaad. In de tijd had ik een Nederlands liefje, en die nam die uitdrukking nogal vaak in de mond. Soms ook tegen mij, ha ha. Donder op bedoel ik een beetje als overtreffende trap van 'Time's up'. Dat is alleszins op ons van toepassing. We zijn nu al zo lang bezig, onze waar aan het publiek te verkopen. De titel is ook een beetje een ironische verwijzing naar Nederland, waar we de naam hebben een arrogant stelletje te zijn." 

Het komt me voor dat je op "Thunder Up" definitief voor teksten met persoonlijke inslag hebt gekozen. De politiek is naar de achtergrond verwezen, maar de paradox tussen zelfverzekerdheid en twijfel blijft een constante. 

Borland: "Dat is zo. In het verleden nam ik aan dat mijn publiek een goed idee van de mens Borland had, en ik schreef met die gedachte in het achterhoofd. Daarom veronderstelde ik dat het mogelijk was versluierde verwijzingen naar politiek in te bouwen. Het bleef allemaal wat obscuur, ik kon spelletjes spelen. 'Thunder Up' is in het algemeen veel directer en introspectief. Ik bedoel: het is heel makkelijk om te zingen 'Who makes those missiles?' Je moet daar echter ook iets tegenover stellen en durven afstappen van je eigen grote gelijk. In 'Possession' zong ik al over de god en de duivel in mij. Die zelfexploratie is nu volledig doorgetrokken." 

Toch haal je in "Shot Up And Shot Down" nog rechtstreeks en onvoorwaardelijk uit naar het stramme Engeland van vandaag. 

Borland: "Dat nummer ontstond nadat ik in een pub een aantal van die jonge, nieuwe bourgeois had bezig gehoord. Met ongeïnteresseerde cynisme waarmee ze bijvoorbeeld de hoge werkloosheidscijfers weglachten, dreef me de muren op van woede. Hun manier van doen typeerde wat er op dit moment met Engeland aan de hand is: iedereen is zelfvoldaan met zijn eigen situatie bezig. Wat er met de persoon naast hen gebeurt, kan ze geen barst schelen. Er is geen sociale bewogenheid meer, iedereen sluimert in zijn eigen cocon. Maar als je slaapt, ben je natuurlijk ook heel kwetsbaar... Parallel met die evolutie zie je ook het aantal drugverslaafden de hoogte in gaan; vandaar de term 'Shot Up': men spuit zich als het ware in een andere wereld, weg van de harde realiteit en met een geestelijke, en eventueel ook fysieke dood als gevolg." 

Ook op muzikaal vlak lijkt men wel ingedommeld. 

Borland: "Ja, je hebt nu een hele lichting jonge bandjes, die in feite kwaad te keer zouden moeten gaan, en ons ouwe zakken een schop zouden moeten verkopen. Alleen houden ze zich bezig met matjes de Velvet Underground te recycleren. Nee, daar zijn wij dan toch nog een stuk beter in dan, zeg maar, The Weather Prophets. Maar let op: ook wij kennen onze beperkingen, alleen trachten we binnen die beperkingen telkens zo extreem mogelijk te werk te gaan. 

L.G. (Het Volk 23-05-1987)

<< previous page