Articles / Reviews

The Sound - Live review Patronaat/Haarlem (3-12-1987)

date: Dec 3, 1987


 

The Sound in Haarlem bijna ouderwets 
Adrian Borland zingt eigen cynisme weg. 

HAARLEM. De Britse rockgroep The Sound is de laatste vijf jaar niet zo in vorm geweest als op dit moment. Zo'n vijfhonderd mensen waren daar donderdagavond in een uitpuilend Patronaat getuige van. Karakter en integriteit hebben het kwartet rond zanger/song-schrijver Adrian Borland gedurende vier jaar van artistieke en commerciële misére bij elkaar gehouden. Want aan het begin van dit decennium leverde de groep met songs als Missiles, Resistance en Winning lijfliederen aan de aktiecultuur van die dagen.
 

Samen met U2, Echo and the Bunnymen en The Comsat Angels kwam The Sound bovendrijven in de slipstream van de legendarische depro-groep Joy-Division.- Rockmuziek op het scherp van de snede tussen hoop en wanhoop, waarbij Borland zich nog van de andere onderscheidde door zijn uitgesproken linkse engagement. Na twee klassieke albums - Jeopardy en From the Lion's Mouth - raakt de groep het spoor echter compleet bijster. The Sound ploetert, puur op karakter, voort met matige platen, matige concerten en een enkele plotselinge lichtflits - Shock of Daylight. De nieuwe Lp Thunder Up is hun beste album sinds zes jaar, maar ligt zo in de lijn van het verleden,dat het verder niets toevoegt. Een goede plaat voor, de oude aanhang zonder dat er nieuwe fans mee gewonnen worden. Het concert in het Patronaat laat ook dat beeld zien: de gemiddelde leeftijd van het publiek ligt dichter bij de dertig dan bij de twintig. De arrangementen klinken evenwel melodieuzer dan ooit en Borland - Althans tijdens de eerste helft van het door het nieuwe album gedomineerde optreden - zingt opvallend goed. Het enige dat ontbreekt is eigenlijk die vlammende verontwaardiging die de beste concerten van The Sound kenmerkte. 

Dat zal the sign of the times zijn, om met Prince te spreken; anno 1987 zijn de massale anti-kernenergie-akties voorbij en de grootmachten trekken zowaar uit eigen beweging een deel van hun kernwapens terug. Voor die woede lijkt bij Borland in eerste plaats alleen cynisme in de plaats gekomen. In zijn aankondigingen daagt de zanger zijn publiek regelrecht uit. Maar terwijl gaandeweg het concert de instrumentale accutaresse wat afneemt, neemt de intensiteit langzaam maar zeker toe. Er is weldegelijk gedrevenheid maar in de eerste plaats om de eigen frustraties te bevechten lijkt het. Als Borland het aloude Resistance zingt, roept hij daarmee vooral zijn eigen cynisme een halt toe. En uiterst geinspireerd is hij in het splinternieuwe. Will (I still got the will to go on). Dat zegt veel ... 

Concert: The Sound. 
Plaats: 3-12-1987 Patronaat, Haarlem 

Adrian Borland (zang, gitaar) 
Colvin 'Max' Mayers (toetsen, gitaar) 
Graham Bailey (bass) 
Michael Dudley (drums) 

PETER BRUYN

<< previous page